|
MAMA werkt vanuit de overtuiging dat nieuwe uitingen van kunst en populaire cultuur, met alle tussenliggende gradaties, belangrijk zijn voor de ontwikkeling van een zelfbewuste culturele identiteit - hoe divers ook- van de jongste generaties Rotterdammers en Nederlanders. Met de presentatie en duiding van deze beeldcultuur wil MAMA niet alleen het culturele zelfvertrouwen van jongeren versterken, maar ook bijdragen aan een breder begrip voor wat de jongste generatie bezighoudt en drijft. De differentiatie van groepen, in al die subculturen naast elkaar, maakt dat je een woord als ‘jongere’ als vertrekpunt kunt nemen om het palet dat de stad vormt te onderzoeken en breed uit te tonen.
Seizing Glocal, het beleidsplan 2009-2012 van MAMA werd in 2008 enthousiast onthaald door de publieke adviesorganen, de Raad voor Cultuur en de Rotterdamse Raad voor Kunst en Cultuur.
In het plan reflecteert MAMA niet alleen op haar missie en positie, maar ook op het tijdsgewricht en hoe zij als podium zich in haar programma en projecten daarmee verhoudt. Bij het opzetten van het programma was de analyse van hoe de actuele dynamiek van een samenleving als de onze wordt gekenmerkt door versnelling en globalisering en een grote diversiteit aan ontwikkelingen kent inspiratiebron. Processen van schaalvergroting bieden ruimte, maar veroorzaken ook onzekerheid en angst. Schaalverkleining kan dan juist de nodige geborgenheid en veiligheid bieden. Met de sterke nadruk op individuele vrijheid en op keuzemogelijkheden, ontstaan collectiviteit en binding nog maar bij toeval en zijn eerder vluchtig, dan bestendig.
Deze processen zijn vertaald naar vier thema’s. In de showroomprogrammering is binnen elk thema ruimte voor tentoonstellingen rond een anker, “een godmother” m/v, voor tentoonstellingen met een historisch perspectief dat context biedt, voor projecten rond gadgets en populaire media, en voor solo- en groepstentoonstellingen van (jonge) kunstenaars.
De spagaat waarin het individu zich bevindt, terwijl hij zwenkt tussen globaal en locaal, tussen angst en geborgenheid, staat centraal in de thema’s Culture of Darkness – van angst naar geweld en How Cute – van lieflijk naar gruwelijk. Niet toevallig zijn dit tegenpolen, zoals geweld en vluchtgedrag twee complementaire reacties zijn op een als bedreigend ervaren situatie. Op groepsniveau zijn er ook twee keuzemogelijkheden: die van emancipatie of achterblijven. Het thema Black Strata – van hiphop naar afrofuturisme beslaat het hele spectrum aan emancipatoire creativiteit, terwijl in het thema Trashiness – van vuilnis naar uitschot de rafelrand zichtbaar wordt, die niet lijkt te bestaan maar ondertussen het individu, ‘de niet-mee-doeners’ achterlaat aan de rand van de globaliserende wereld.
Collectiviteit en binding zijn maar moeilijk vast te houden in het licht van de vele keuzemogelijkheden waarover jongeren beschikken. Jongeren reizen zowel virtueel als fysiek de wereld over, met een open blik, of deze nu oppervlakkig is of kritisch en geëngageerd. Tegelijkertijd hebben jongeren behoefte aan culturele ankerpunten, aan verbondenheid met een eigen groep.
MAMA positioneert zichzelf met haar programma als een dergelijk anker in Rotterdam, 'waar de wereld binnen komt'.
|
MAMA operates on the conviction that new expressions of art and popular culture, including everything in between, are important to the development of a self conscious cultural identity - however diverse - of the youngest generation in Rotterdam and the Netherlands. By presenting and interpreting this visual culture MAMA not only wishes to reinforce the cultural self confidence of youths, but also to contribute to a deeper understanding of what occupies and motivates the youngest generation. The differentiation of groups, existing side by side in all these subcultures, enables us to use the term 'youth' as a point of departure in order to investigate the palette which forms the city and offer it a broad platform.
Seizing Glocal, MAMA's policy plan for 2009 - 2012 was enthusiastically received by public advisory organs, the Board of Culture and the Rotterdam Council of Art and Culture in 2008.
In the plan MAMA not only reflects on its mission and position, but also on the juncture and how its podium relates to this in its programme and projects. Whilst conceiving the programme the analysis of how the current dynamics of our society are characterized by acceleration, globalization and an enormous diversity of developments was a source of inspiration. The process of increase of scale offers space, yet also causes insecurity and fear. A decrease of scale can then offer the necessary sense of security and safety. With a strong emphasis on individual freedom and a choice of possibilities, collectiveness and relationships merely come into being by coincidence and are often more fleeting than durable.
These processes are translated into four themes. Within each theme in the showroom programmes there is room for exhibitions organized around an anchor, "a godmother" m/f; for exhibitions around a historical perspective offering a context, for projects around gadgets and popular media and for solo- and group exhibitions by (young) artists.
The splits in which the individual finds himself, whilst swerving between global and local, between fear and a sense of security, is a central theme in Culture of Darkness - from fear to violence and How Cute - from lovely to gruesome. These are no coincidental anti poles, just like violence and flight behaviour are two complementary reactions to a threatening situation. On a group level there are also two options: to emancipate or be left behind. The theme Black Strata - from hiphop to afrofuturism covers the entire spectrum of emancipated creativity, whilst in the theme Trashiness - from garbage to trash the frayed edge becomes visible, which does not appear to exist but in the meantime leaves the individual, 'the non-participators' behind on the edge of the globalizing world.
Collectiveness and relationships are hard to hold on to in the light of the many options open to young individuals. Youngsters travel the world both virtually and physically, open minded, whether superficial or critical and engaged. At the same time young individuals need cultural anchors, a sense of connection with their own group.
MAMA and its program positions itself as such an anchorage in Rotterdam, 'where the world enters'.
|
