The Twilight Zone
De bekende sciencefiction serie uit de jaren 50, en de vele remakes in latere jaren, leende zijn titel aan de presentatie die MAMA op Year07 Artfair laat zien. Het werk van de kunstenaars die we er tonen heeft een specifieke toon; het is een belangstelling voor de donkere aspecten van het bestaan, of voor wat in dit bestaan ongekend is, die als leidraad dient. Heroïek en mistroostigheid lijken twee zijdes van dezelfde medaille te zijn.
De heldenstatus van Jeff Buckley is eenvoudig te begrijpen als we zijn neerdrukkende intense optredens zien of als we zijn vrienden en collega's zijn vroegtijdige dood horen betreuren. Buckley's talent is vastgelegd in de bekroonde, maar tot op de dag van vandaag verboden documentaire ‘Goodbye and Hello' (2000) van Jasmina Fekovic (1976). Fekovic noemt zichzelf ‘documentarista' om haar betrokkenheid bij de onderwerpen van haar films aan te geven terwijl ze de grenzen van kunst en documentaire verkent. ‘Goddess... whatever happened to love' (2004) en ‘Dadelpalm', in opdracht van MAMA in 2005 vervaardigd, zijn voorbeelden van die grensverkenning. In haar werk combineert ze een spiritueel besef, met paradoxaal daaraan, actueel sociologisch materiaal. Zo geeft ze ruimte aan een vorm van existentialisme alsof ze smeekt om het bestaan van iets dat groter is dan de mensheid.
Gert-Jan Akerboom (1978) is bekend vanwege zijn grote manshoge tekeningen en installaties. In zijn werk gaan traditionele christelijke allegorieën over de wereld van het transcedente, van mythes over de dood en transformatie een ingewikkelde dialoog aan met de subculturele wereld van de goths en street art. Opgevoed in een strikt religieuze omgeving ademt het werk van Akerboom de geur van dood, straf en samenzwering, maar na zijn verhuizing van Rotterdam naar Berlijn in 2006 hebben het mystieke en rituele de overhand gekregen. Een nieuwe serie inkttekeningen geselecteerd uit zijn schetsboeken laat ruim opgezette betonnen onderkomens zien die ‘eeuwige' symbolen huisvesten (water, vuur en spiegels) en fungeren als doolhof en natuurlijke verblijfplaats voor de niet-doden.
Jan van Nuenen (1978) maakt met grote aandacht en precisie samengestelde animaties die zijn fascinatie met vernietiging en creativiteit, en vooral met de omgang van de mens met technologie en natuur weergeven. De opbrengst hiervan zijn intense en fantasierijke structuren die langzaam maar zeker totaal uit de hand lopen. Van Nuenen arrangeert zijn werk alsof hij een lied componeert, hij gebruikt loops, het ritme van afzonderlijke frames en van geluidsegmenten op een associatieve manier die tegelijkertijd neutraal maar ook poëtisch en gevoelig is. Het zijn duistere beelden van Lame Yard (2003) en van Warning Petroleum Pipeline (2004) die ons bij blijven en 's nachts achtervolgen.
Het werk van Aram Tanis (1978) is naakt tot op het bot, welk object hij ook voor de camera brengt. Al zijn foto's bevatten of suggereren een gevoel van vervreemding, een gevoel van niet op zijn plaats of thuis zijn. Zijn recente werk is een reeks foto's gemaakt in het begin van 2007 in een slachthuis van paarden en de werken hebben de grandeur en de verstilling die de dood omgeeft. Eerder werk heeft dezelfde kwaliteit, zoals de reeks Deconstruction (2006) die torsos gebukt onder overgewicht laat zien naast flatgebouwen uit de jaren 70, of het uitgestrekte Koreaanse stedelijke landschap dat onderwerp is van de serie Ji Hyung Song (2004).
Nick Ervinck (1981) verkent uiteenlopende media in een poging om het mentale beeld te filteren en het gebruik en de perceptie te bevragen van bouwstenen als materiaal, proporties, ruimte, kleur, tekstuur en volume. In zijn werk gaan virtuele constructies en handgemaakte sculpturen met elkaar in dialoog, waarmee ongekende mogelijkheden worden getoond en gematerialiseerd. Deze sculpturale vormen van geschilderd gips en polyester gedragen zich als de tegenhanger van Ervinck's polymorfe synthetische vormen, die als gemuteerde moleculen door computer animatie door hem tot leven zijn gewekt en bijpassende virtuele titels dragen als Xobbekops en GNI-RI.
Artists links:
http://www.documentarista.net
http://www.aramtanis.nl
http://www.gertjanakerboom.com
http://www.nickervinck.com
http://www.koraalberg.be
|
The Twilight Zone
The famous sci-fi series of the 50s, including the cult sequels, lend its title to the curated booth presentation that MAMA brings you at Year07 Artfair. There's a specific twist in the works of the artists on show, a curiosity for the darker points in life or what lies beyond, that acts as the lead. Heroism and gloom seem to make out two sides of the same coin here.
The heroic status of Jeff Buckley is very understandable when we see his performances full of oppressive intensity or hear friends and colleagues mourn his early death ten years ago. Buckleys' talent is captured in the award winning and until now forbidden documentary ‘Goodbye and Hello' (2000) by Jasmina Fekovic (1976). Fekovic calls herself ‘documentarista' to indicate her involvement with her subjects while exploring the boundaries between art and documentary. ‘Goddess... whatever happened to love' (2004) and ‘Dadelpalm', commissioned by MAMA in 2005, are examples of these explorations. In her work she mixes a clear sense of spirituality with paradoxical present day sociological footage thus making way to a kind of existentialism as if imploring the existence of something bigger then humanity.
Gert-Jan Akerboom (1978) is best known for his large-scale drawings and installations. In his work traditional Christian allegorical imagery about transcendence, death myths and transformation are mixed up in a convoluted language that takes in the world of subculture Gothic and street art. Being raised in strict religious surroundings his work vibrates the smell of death, punishment and conspiracy and when moving from Rotterdam to Berlin in 2006 the mystical and ritualistic clearly take the lead in his work. A new series of fine ink drawings selected from his small scale sketchbooks show immense concrete dwellings, host to ‘eternal' symbols (fire, water, mirrors) acting as both maze and natural habitat for the undead.
Jan van Nuenen (1978) meticulously composed animations show his fascination with destruction and creativity, more specifically with Man's dealings with technology and with Mother Nature itself. The results are intense and imaginative structures that slowly yet inevitably get out of control. Van Nuenen arranges his works as if he was writing a song, using loops, the rhythm of visual frames and sound bites in an associative way, at the same time neutral and poetic or even emotional. The dark visions that remain of Lame Yard (2003) and of the Warning Petroleum Pipeline (2004) can only haunt us at night.
Aram Tanis (1978) work is bare, whatever object he puts in front of his camera. All of his images show or at least suggest a sense of un-belonging, dislocation and environmental alienation. His latest work, a series made in a slaughterhouse of horses early 2007, has all the grandeur and the stillness that death surrounds. Earlier series have the same quality, like Deconstruction (2006) showing overweight torsos next to blocks of flats in a 70s suburb, or the vast urban Korean environment depicted in the series Ji Hyung Song (2004).
Nick Ervinck (1981) explores various mediums in an attempt to fragment the mental image and to question the use and the perception of constructive elements like material, proportions, space, color, texture and volume. In his work virtual constructions and hand-made sculptures interact, showing and materializing unforeseen possibilities. These sculptural forms of painted plaster and polyester act as the counterpart of the polymorphic, synthetic forms that are brought to life as mutated molecules by artistic computer simulation.
Artists links:
http://www.documentarista.net
http://www.aramtanis.nl
http://www.gertjanakerboom.com
http://www.nickervinck.com
http://www.koraalberg.be
More links:
|
