|
The Future is Stupid! - Songs for a Future Generation
Sciencefiction is een bekend territorium. Werden toekomstvisies van kunstenaars, filmmakers en schrijvers in vroeger tijden naar kleine specialiteitenwinkels verbannen, tegenwoordig vormen ze een gebied voor volwaardig mainstream cultureel onderzoek. Dit heeft zelfs zulke vormen aangenomen dat de analyse van sciencefiction -haar mechanismen, haar onderwerpen en haar plaats in de maatschappij-een omvangrijke industrie op zichzelf is geworden.
Ruimteschepen en buitenaardse wezens in kunststof, stripboeken, en zelfs hele outfits gaan als warme broodjes over de toonbank; om maar niet te spreken van de sci-fi block-busters die Hollywood jaarlijks produceert of de talloze computer games. Ook voor hedendaagse beeldend kunstenaars zijn futuristische visies bewezen inspiratiebronnen.
Toekomstvisies die kunnen worden beschreven als "utopisch"(de toekomst als "hemel op aarde") of "dystopisch" (de toekomst brengt "een tranendal waar niemand aan ontsnappen zal") hebben een lange tijd de discussie en documentatie overheerst. Maar er is nog een andere, meer laterale benadering die nog niet volledig is onderzocht. Juist die derde benadering is de kern van The Future is Stupid, Songs for a future generation.
Generations
Een aantal eigentijdse kunstenaars die onafhankelijk van elkaar en in verschillende regioÕs werken, hebben visies over de "toekomst" en over geavanceerde technologie‘n naar voren gebracht in een ontwapenende eenvoud. En toch, de complexiteit van de artistieke werkwijze en van de conceptuele processen van dit werk worden snel duidelijk bij nader onderzoek. Deze alternatieve benadering, die noch volledig "utopisch", noch volledig "dystopisch" werk naar buiten brengt -hoewel een van deze twee richtingen best ˇˇn van de leidende concepten kan zijn van individuele werken- is vaak humoristisch, persoonlijk en sterk geworteld in de hedendaagse kunstpraktijk.
Vaak gemaakt uit gevonden, gerecycleerde of plaatsgebonden materialen, schijnt het werk van deze kunstenaars onderling verbonden door brede gelijkenissen van verschillende generaties. Ze kunnen in zekere zin collectief worden beschouwd als een archeologische opgraving, die het effect van de massamedia op de ontwikkeling van het sciencefiction discours van een post-1960 generatie openbaart: 'n laag legt de invloed van knip-plak- puzzel -boeken voor kinderen en televisieprogramma's bloot; een laag verder wordt het effect van populaire televisie en de verbeelding uit sciencefiction in films op een ietwat hogere leeftijd geopenbaard; een derde laag openbaart een volwassen intellectueel bewustzijn, niet alleen van de aard van sciencefiction, maar ook van de artistieke praktijk na de geboorte van het conceptualisme.
Laag na laag ontvouwt zich het werk en onthult op deze manier niet alleen een bewustzijn van de conceptuele praktijk, bijvoorbeeld de vaststelling dat visies -hoe fantastisch ze ook mogen zijn- onvermijdelijk vorm krijgen door bouwelementen uit basismaterialen, ook komt een sterk bewustzijn van de betekenis van sciencefiction en technologie, gevormd door hun populaire voorstellingswereld, naar voren.
Dit is hedendaagse kunst die misschien niet chronologisch, maar wel in de geestelijke zin naar sciencefiction door een Gen-X-cohorte verwijst.
Links
Artist/Gallery informatie
G-BRECHT @ Art Space Witzenhausen
Anthea Bush @ Galerie Martin van Zomeren
Rob Voerman @ Upstream Gallery
Richard Priestly, Stewart Gough @ Cell Project Space
Bettina Carl @ Capri
113b's website
Ron van der Ende appears courtesy of Delta Gallery, Rotterdam
|
The Future is Stupid! - Songs for a Future Generation
Science Fiction is familiar territory. The visions of the future presented by artists, filmmakers and writers, once relegated to quirky little shops, have become a an area for mainstream cultural examination to the point that analysing science fiction -its mechanisms, its concerns and its place in society- has become an industry in itself.
Futuristic visions have proved of interest to visual artists in a contemporary context. But, whilst visions that might be loosely described as "utopian" or "dystopian" have dominated what has been documented and discussed, another, more lateral approach has not been fully reviewed. Exactly this third option is the starting point for 'The Future Is Stupid!'.
Space ships and earthly beings as models and in comics, even entire outfits sell like hot potatoes, not to mention the countless blockbusters produced by Hollywood and the video gaming industry. So to is Sci-Fi a source of inspiration for visual artists.
Generations
A number of contemporary artists working independently in different regions have produced visions of Ņthe futureÓ and advanced technologies in disarmingly simple constructions. Yet, the complex artistic practice and conceptual processes of this work becomes quickly evident on examination. Presenting neither entirely "utopian" nor "dystopian" works -though these ideas themselves may well be one of the concepts within individual works- this alternative approach is often humorous, personal and strongly grounded in contemporary artistic practices.
Frequently made in recycled, found or site-specific materials, the work of these artists appears to be linked through broad generational similarities. In one way, taken collectively, they could be viewed as an archaeological dig that reveals the impact of mass media on the development of science fiction discourses for a post 1960 generation. It is almost developmental: one layer reveals the influence of childrenÕsÕ craft activity books and television programmes; a further layer reveals the impact of popular television and film science fiction imagery at a slightly older age; a third layer reveals an adult intellectual awareness, not only of the nature of science fiction, but of artistic practice after the birth of Conceptualism. Layer upon layer unfolds in the work to reveal not only an awareness of conceptual practice -for example the discussion of how visions, no matter how fantastic are inevitably given form by basic material building blocks- but a strong awareness of the meanings of science fiction and technology created through their popular imagery.
This is contemporary art referencing science fiction by a distinctly Gen-X cohort, if not chronologically, then spiritually. No surprise then that these irreverent, confessional and strangely beautiful works about "things to come" have been gaining increasing recognition within the art world.
|
